خوردگی اتمسفری – مکانیزم و عوامل موثر بر آن

مقدمه

خوردگی ناشی از اتمسفرهای مختلف به تنهایی از نظر هزینه و تناژ بیش از هر محیط خورنده دیگر، باعث انهدام و تخریب سازه های صنعتی می شود. در چنین شرایطی، اهمیت شناخت شرایط مخرب و کنترل خوردگی بر کسی پوشیده نخواهد بود. در اتمسفرهای دریایی ، عامل خورندگی عمدتاً رطوبت و اکسیژن است که وجود ناخالصی هایی همچون ترکیبات گوگردی و نمک طعام ، شرایط را بحرانی تر خواهد کرد. میزان خوردگی در سواحل دریایی تحت تاثیر عوامل متنوعی از جمله فاصله از دریا، درصد نمک، نوع فلز یا آلیاژ و …. قرار دارد که در ادامه این موارد به تفصیل تحت بررسی قرار خواهند گرفت.

به طور کلی اتمسفرهای دریایی به عنوان یک محیط خورنده مطرح هستند. از آنجایی که هر قسمت از سازه های دریایی در معرض یک نوع شرایط جوی یا محیطی قرار می گیرد، بنابراین میزان خوردگی در قسمت های مختلف یک سازه متفاوت و متناسب با میزان خورندگی محیط اطراف آن است. بدین تریب می توان پنج نوع شرایط خاص از نقطه نظر خورندگی را برای سازهای دریایی متصور شد که به شرح زیر می باشند:

1. اتمسفر دریایی
2. منطقه پاشش
3. منطقه بین جذر و مد
4. ناحیه مستغرق
5. منطقه زیر بستر دریا

نتایج نشان می دهد بیشترین مقدار خوردگی در منطقه پاشش روی می دهد که علت آن هم تر و خشک شدن مکرر و همچنین تماس با هوا در این ناحیه می باشد. شکل زیر میزان خوردگی فولاد را در یک سازه دریایی، در نقاط مختلف نشان می دهد.

برای مشاهده متن کامل مقاله کلیک کنید


درباره نویسنده

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *