خوردگی در آب دریا و پارامترهای موثر بر آن

خوردگي در آب دريا

يك سازه دريايي علاوه بر قرار گيري در اتمسفر دريايي مي تواند در آب دريا و در خاك بستر دريا نيز قرار گيرد. اصولاً محيط هاي دريايي براي تجهيزات به كار رفته در ساحل و داخل دريا خورنده اند. آب دريا اندكي قليايي است و در حدود 3.4 درصد نمك دارد و pH آب دريا در حدود 8 مي باشد. همچنين آب دريا الكتروليت خوبي است و باعث خوردگي گالوانيكي و شياري مي شود. آب دريا عامل ايجاد خوردگي در سازه هاي دريايي و كشتي ها، اسكله ها ، سكوها و … است. آب دريا مخلوطي از نمك ها، گازهاي حل شده ، عناصر جامد معلق است. آمار به دست آمده نشان مي دهد كه بيش از 40 درصد سرمايه گذاري اوليه در دستگاه هاي بزرگ نمك زدا، براي جلوگيري از خوردگي فلزات و آلياژها در لوله هاي خنك كننده و گرم كننده آب دريا، كندانسورها و قسمت هاي ديگري كه عامل حرارت دادن در آنها صورت مي گيرد، مصرف مي شود.

سرعت خوردگي فلزات در آب دريا نه تنها به انتخاب فلز يا آلياژ مناسب بستگي دارد، بلكه به عواملي مانند عمق ، درجه حرارت ، مقدار و نوع گازهاي حل شده ، مقدار و نوع تركيب عناصر آلي و معدني، سرعت حركت سيال و عوامل بيولوژيكي آب دريا نيز بستگي دارد. همانطور كه در ابتداي فصل اشاره شد، خوردگي در آب دريا و مربوط به يك سازه دريايي مي تواند در منطقه پاشش ، منطقه جذر و مدي و منطقه معروف در آب اتفاق افتد. همانطور كه در شكل زیر مشاهده مي شود خوردگي در ناحيه پا شش بيش از ساير نقاط مي باشد، زيرا اين منطقه مرتباً خشك و تر مي شود. و با برخورد جريان هاي آب بر روي سطح سازه پوشش ها، اعم از لايه هاي پسيو و يا پوشش هايي كه به منظور حفاظت بر روي سازه كشيده شده، از بين مي رود و در ضمن در اين منطقه تماس با هوا نيز وجود دارد كه خوردگي را تشديد مي كند.

توجه : برداشت از مطالب این تاپیک تنها با ذکر منبع آن مجاز می باشد. (www.noandishaan.com)

برای مشاهده کامل مقاله کلیک کنید


درباره نویسنده

مطالب مرتبط

3 نظر

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *