تاملی بر طرح دورکاری (تله ورکینگ)

اخیرا دولت محترم آیین نامه ای را مبنی بر دورکاری (Teleworking) به سازمانهای دولتی ابلاغ کرده است. هدف از این طرح کاهش هزینه های جاری؛ کاهش مسافرتهای کاری و درنتیجه کاهش ترافیک شهری و صرفه جویی در مصرف سوخت و درنهایت کاهش جمعیت شهرهای بزرگ ذکر شده است. ما در این نوشته ثابت خواهیم کرد که در شرایط کنونی ایران، دورکاری نه فقط هزینه های دولت را کم نمی کند، بلکه با افزایش پیچیدگی اداری و سیستمهای نظارتی، هزینه ها افزایش یافته و بهره وری نیز از میزان کنونی کمتر خواهد گردید.

دورکاری چیست؟
دورکاری بدین معناست که کارمند اداره وظایف خود را بدون حضور فیزیکی در محل اداره انجام دهد. در این طرح کارمند به اداره نمی آید و کار خود را در جایی دور از آن، مثلا خانه، انجام می دهد. ارتباط کارمند با اداره، بوسیله اینترنت، تلفن، ایمیل و امثال آن برقرار می شود.

هم اکنون سیستم هایی وجود دارند که بوسیله آنها می توان اتاق کارمند در منزل خود را همانند اتاق کار او در اداره قرار داد. تلفن منزل مانند تلفن داخلی اداره عمل می کند. کارمندی در اداره با گرفتن شماره داخلی، بجای اتصال به اتاق دیگر اداره، به منزل کارمند، که حتی ممکن است در شهر دیگری باشد متصل می شود. رئیس اداره بوسیله تله کنفرانس ویدئویی می تواند کارمند خود را ببیند و با او رو در رو صحبت کند. در ظاهر به نظر می آید این طرح موجب کاهش رفت و آمد شده و نیاز به فضای اداری را کم می کند. مضافا اینکه باعث کم شدن بار جمعیتی تهران نیز می شود.

برای مشاهده ادامه مطلب به لینک زیر مراجعه کنید:

تاملی بر طرح دورکاری (تله ورکینگ)


درباره نویسنده

انجمن نوانديشان ، یک انجمن علمی، غیردولتی و مستقل است که در حوزه های علمی و تخصصی مختلف، فعالیت خود را از شهریور 1388 شروع کرد. این انجمن در راستای نیل به کمک در بهبود وضعيت علمي و پژوهشي و تحقيقاتي کشور ایجاد شده است و به دنبال فراهم کردن بستر ارتباطی مناسب میان متخصصین ایرانی جهت آشنایی با همدیگر و گسترش همکاریها و راه هاي رسيدن از علم به عمل است.

مطالب مرتبط

2 نظر

  1. فربد خدايي

    نگاه به دوركاري از زاويه اي ديگر

    در مورد كارايي و اثربخشي دوركاري، چالش هايي مطرح است كه در تمام دنيا در مورد آن بحث شده است و به عنوان يك نظريه و همچنين يك راهكار اجرايي نوين داراي نقاط قوت و ضعف بسيار است.

    اما با توجه به تعداد كارمندان موجود در دولت و هزينه هاي جاري اين كاركنان كه بخش بزرگي از بودجه كشور را به خود اختصاص داده است، مي توان اجراي اين طرح را بسيار مثبت ارزيابي كرد (روش به مرگ بگیر تا به تب راضی شود) زيرا بر خلاف آنچه كه عنوان مي شود تا امروزدولت حاضر نبوده نيروي كار خود را كاهش دهد و تقريبا در همه ادارات دولتي صحبت از نياز به نيروي جديد جزئي لاينفك از دغدغه مديران اجرايي آن ادرات است.
    پس از طريق بهانه اي به نام دوركاري، مي توان ادارات را خلوت تر كرد، با توجه به اينكه دوركاري براي همه فعاليت ها مناسب نيست ولي با توجه به فرهنگ اداري غالب در ايران مي تواند دليلي باشد براي عدم حضور فيزيكي افرادي كه حضور غير فيزيكيشان هم براي سازمان زياد است (نويسنده اميدوار است كه ادارت دولتي فقط كارمندان خود را دوركار كنند و نيروهاي جديدي تحت عنوان دوركار مجددا جذب سازمان ها نشوند). البته روش اصولي تر مديريت صحيح منابع انساني، تعديل نيرو و حركت به سمت خصوصي سازي فعاليت ها است.

    در ادامه با يك محاسبه ساده به شما نشان خواهم داد كه اين طرح با توجه به كمبودهايي كه در مقاله اشاره شده است، باز هم قابل تأمل است:

    به صورت خيلي ساده متوسط هزينه حضور هر نفر در يك اداره به صورت زير محاسبه مي كنيم:

    1. حداقل 10 متر مربع فضاي استقرار + 10% فضاي مشاع
    2. هزينه هاي جاري آب، برق، گاز و تلفن براي هر نفر
    3. ملزومات اوليه جهت استقرار (ميز، صندلي، رايانه، لوازم التحرير و…)
    4. هزينه ارائه خدمات به هر نفر (نظافت، پذيرايي و …)
    5. هزينه رفت و آمد به محل كار
    6. هزينه بابت پرداخت اضافه كار و پاداش (معمولا در ادارات دولتي اين بند بخشي از هزينه هاي ثابت جاري اداره است و تقريبا همه كاركنان از اين موهبت كه ديگر جزء لاينفك حقوقشان است، برخوردارند)
    7. هزينه غذا و مسكن

    ميزان بودجه اي كه براي هر كارمند به هر اداره تعلق مي گيرد و معمولا هم حدود 20% بيشتر محاسبه مي شود (حكايت قالب يخي كه دست به دست منتقل مي شود تا مصرف كننده برسد..) با توجه به حداقل هاي مطرح شده دربند قبلي بين چهارميليون تا هشت ميليون ريال مي باشد (اين هزينه براي مديران بسيار بيشتر است).

    حال تصور كنيد اگر دولت تصميم بگيرد به آن دسته از كارمنداني كه هر روز فقط بيهوده به محل كار خود مي روند و جز مصرف انرژي، ايجاد ترافيك، گرفتن وقت ديگر كارمندان، پيچيده تر كردن فرايندها و كند تر نمودن فرايند پاسخگويي، پيچيده كردن مديريت و… (حضور هر فرد در يك سازمان، علاوه بر بار مالي مستقيم، باعث افزايش تعارضات و هزينه هاي كنترلي زيادي مي شود كه در ازمحاسبه آن ها چشم پوشي شده است) فقط حقوق پرداخت كند و از ايشان تقاضا كند كه ديگر به اداره نيايند چه مي شود؟

    به نظر نويسنده، با اين روش كه شايد در نگاه اول خنده دار و غير علمي است ولي با كمي تأمل شبيه همين پيشنهاد دوركاري خواهد بود يا به زودي دوركاري شبيه اين نظريه خواهد شد (البته اگر منجر به افزايش كارمندان تحت عنوان دوركار نشود)؛ كارمندان اضافه و بي كار در ادارات (متأسفانه وجود كارمندان اضافه در ادارت كه منجر به اتلاف وقت و انرژي مي شوند به نظر اكثريت جامعه امري طبيعي است) به زندگي خود مي رسند و از همه مهمتر اينكه به ساير مردم هم اجازه مي دهند به زندگي خود برسند

    در پايان به آن دسته از افرادي كه به هر دليلي باور دارند همه كارمندان كارشان زياد است و حتما اين همه نيرو براي اداره امور لازم است فقط مي توانم بگويم “به خواب رفته را می شود بیدار كرد اما كسی كه خود را به خواب زده را هرگز نمی توان بیدار كرد”

    فربد خدايي، كارشناس ارشد مديريت اجرايي

    پاسخ

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *