تحلیلی بر جایگاه اقتصاد دانش محور در آموزش عالی و اشتغال چالش‌ها، فرصت‌ها و چشم اندازها

اقتصاد دانش محور

توجه به نقش دانش در اقتصاد و رشد اقتصادي موضوع جديدي نيست، به نحوي که آدام اسميت در قرن نوزدهم به نقش تخصص در توليد و اقتصاد توجه داشته و فردريک ليست تأکيد کرده است که خلق و توزيع دانش به بهبود کارآيي در اقتصاد کمک مي کند. طرفداران شومپيتر نظير هيرشمن، گالبرايت و گودوين به نقش ابداع و نوآوري در پويايي اقتصاد توجه خاص داشته و رومر و گروسمن نيز با عرضه نظريه جديد در زمينه سرمايه انساني، براي علم و دانش در رشد بلند مدت اقتصادي نقش عمده اي قائل شده اند.
اصطلاح اقتصاد دانش محور اولين بار سازمان اقتصادي کشورهاي در حال توسعه مطرح كرد، و گوياي نقش مهم دانش و فناوري در جريان اقتصاد دو دهه است و مي‌توان گفت که حداقل به دو ويژگي اقتصاد نوين اشاره مي کند
اول آنکه در اقتصاد دانش محور، دانش از نظر کمي و کيفي با اهميت‌تر از گذشته هاست. دوم آنکه کاربرد فناوري اطلاعات و ارتباطات عامل محرکه اقتصاد جديد است. طبق تعريف سازمان اقتصادي کشورهاي در حال توسعه، اقتصاد دانش محور، اقتصادي است که بر اساس توليد، توزيع و کاربرد دانش و اطلاعات شکل گرفته و به سرمايه‌گذاري در دانش و صنايع دانش محور توجه خاص مي‌شود. چنين سرمايه گذاري عبارت است از مجموع هزينه هاي انجام شده در تحقيق و توسعه تحصيلات عالي و نرم افزارها به عبارت ديگر سرمايه گذاري در دانش، به معناي هزينه فعاليت هايي که سبب ارتقا سطح دانش موجود و يا کسب و اشاعه دانش جديد مي شود.
کميته اقتصادي آسيا و اقيانوسيه با گسترش ايده سازمان اقتصادي کشورهاي در حال توسعه در خصوص اقتصاد دانش محور، آن را اقتصادي مي‌داند که در آن توليد، توزيع و کاربرد دانش، عامل و محرکه اصلي رشد اقتصادي، توليد ثروت و اشتغال در تمامي صنايع است. طبق اين تعريف، اقتصاد دانش محور براي رشد و توليد ثروت در تعدادي از صنايع به فراخور نياز خود از دانش استفاده مي‌کنند، به عبارت ديگر در اقتصاد دانش محور، توليد، توزيع و کاربرد دانش در تمامي صنايع عامل محرکه رشد اقتصادي، توليد ثروت و اشتغال است.


درباره نویسنده

مطالب مرتبط