LinkBack URL
About LinkBacks
تعریف تيغه فرز
براي براده برداري از قطع كار در فرز كاري از تيغه چند لبه استفاده مي شود كه آن را تيغه فرز مي نامند. لبه هاي برنده تيغه فرز فرم گوه اي دارند(مانند رنده تراشكاري) كه در روي محيط دايره اي قرار گرفته اند.
در فرزكاري هر يك از لبه هاي تيغه فرز در حين گردش دوراني خود مدت كوتاهي براده گيري مي كنند و تا نوبت بعدي بدون براده برداري آزاد گردش كرده خنك مي شوند ؛از اين رو تيغه فرزها مانند رنده تراشكاري در اثر برش تحت فشار دائم قرار نمي گيرند ،و براده برداري با آنها سريعتر انجام مي شود.
جنس تیغه فرزها
تيغه فرزها از مواد مختلفي ساخته مي شوند كه چند نمونه از آنها را ذكر مي كنيم.
فولاد افزار سازي:
تيغه هايي كه از فولاد افزار سازي ساخته مي شوند داراي قدرت براده برداري كم هستند و بدين سبب در مصارف محدود از آنها استفاده مي شود. اين فولادها مقدار 1 تا 1.2 % كربن دارند و با توجه به پيشرفت هاي فني كنوني استفاده از اين تيغه ها مفيدو مقرون به صرفه نيست و تا دماي 300 درجه سانتيگراد مي تواند مقاومت كند.
فولاد افزار آلياژي تند بر:
تيغه فرزهايي كه از فولاد تندبر ساخته مي شوند،متداولترين نوع تيغه ها هستند كه در صنعت به منظور صرفه جويي در هزينه از آن استفاده مي شود. در جنس اين فولادها علاوه بر آهن و كربن عناصري نظير: واناديم،موليبدون،ولفرام و كروم به ميزان زياد آلياژ شده ،ازاين رو قدرت تحمل و برش زياد را دارد و تا 600 درجه سانتيگراد قدرت خود را حفظ مي كند و آن را با علامت SS نشان مي دهند. نوع ديگر فولاد آلياژي كه آب آلياژ فولاد و كربن و ولفرام و كبالت به نام فولادHSS است و تا حدود 900 درجه سانتيگراد قدرت تحمل و برش دارد.
كاربيدهاي سمانته شده:
اين تيغه ها از موادي ساخته مي شوند كه فاقد آهن هستندو آن را به طريق مثال سراميك از كاربيدهاي پودر شده تنگستن و تيتانيوم مي سازند. كاربيدها مخلوطي هستند از كربن با فلزات دير گداز و بهترين شرايط برش را دارا مي باشند و قابليت برش خود را تا حدود 900 درجه اسنتيگراد حفظ مي كنند.
اين تيغه ها احتياجي به عمليات سخت كردن ندارند و از استحكام طبيعي برخوردار هستند.
چون كاربيدهاي سمانته گران هستند از اين رو فقط لبه هاي برنده تيغه ها از اين جنس انتخاب مي شود كه به وسيله لحيم كاري يا پيچ بر روي بدنه تيغه قرار مي دهند.
كاربيدها انواع و اقسام گوناگون دارند كه با حروف F1,G1,H1,S2, S1 , نشان مي دهند.
D,K,R
سراميكها:
سراميكها مواد جديدي هستند و محاسن زيادي دارند و از جمله مي توان از مواد ارزان قيمت استفاده كرد مانند اكسيد آلومينيوم (Al2O3 ) كه در نظر است جايگزين كاربيدها شود.
زوایای تیغه فرزها
لبه برنده اين تيغه فرزها مانند رنده هاي تراشكاري داراي زوايا آزاد-براده و گوه است كه در شكل زير نشان داده شد كه به تعريف آنها مي پردازيم.
شكل 1 : زواياي تيغه فرز
قبل از تعريف اين زوايا لازم است سطوح فرز كاري را تعريف كنيم تا از اصطلاحات به كار برده شده در تعاريف زوايا آگاه باشيم.
سطوح فرز كاري
به دو دسته تقسيم مي شوند:
الف) سطوح تيغه فرز ب) سطوح قطعه كار
در شكل زير سطوح فرز كاري را مي بينيد.
شكل 2: سطوح فرز كاري
سطوح واقع بر تيغه فرز
- سطح براده: سطح براده به سطحي از تيغه فرز گفته مي شود كه در هنگام فرزكاري براده هاي برداشته از روي قطعه كار بر روي آن قرار مي گيرد(شكل 2)
- سطح آزاد: سطح آزاد به سطحي از تيغه فرز گفته مي شود كه مقابل سطح برش قرار مي گيرد و ممكن است به نام سطح فاز تيغه فرز نيز ناميده شود(شكل 2 ).
سطوح قطعه كار
سطح كار: سطح كار به سطحي گويند كه از روي آن براده برداري مي شود (شكل 2) .
سطح برش: سطح برش به سطحي از قطعه كار گفته مي شود كه مستقيما زير لبه برنده تيغه فرز قرار مي گيرد و براده برداشته مي شود(شكل2).
سطح كار شده: سطح كاري كه پس از براده برداري در روي قطعه كار ظاهر مي شود"سطح كار شده" ناميده مي شود.
زاويه گوه β : زاويه بين سطح براده و سطح آزاد را "زاويه گوه تيغه فرز" مي نامند و با β نشان مي دهند و مقدار آن بسته به جنس قطعات فرق مي كند.(شكل 2)
در اجسام سخت مقدار آن بيشتر و در اجسام نرم مقدار آن كمتر است و مقدار تقريبي آن مانند زواياي رنده هاي تراشكاري است و در حدود 56 تا 81 درجه است.در جدول 1 زواياي تيغه فرزهاي از جنس فولاد تندبر نشان داده شده است.
جدول 1: جدول زواياي تيغه فرز
زاويه آزاد α : زاويه بين سطح آزاد تيغه و صفحه مماس بر سطح برش را "زاويه آزاد تيغه" مي نامند و با علامت α نشان مي دهند .مقدار آن تقريبا بين 4 تا ˚14 است (شكل2)
زاويه براده γ : زاويه بين سطح براده و سطح قائم برسطح برش به نام" زاويه براده" مي نامند و با علامت γ نشان مي ددهند (شكل2) و مقدار تقريبي آن بين 5 تا ˚30 است.
زاويه برش δ : مجموع زوايا ي آزاد α و گوه β را به نام "زاويه برش" مي نامند و با علامت δ نشان مي دهند.(شكل 2).
زاويه مارپيچ تيغه فرز λ : تيغه فرز ممكن است دارا لبه هاي برنده مستقيم (موازي محور فرز) و يا لبه برنده مارپيچ باشند مقدار اين زاويه به گام مارپيچ لبه برنده تيغه بستگي دارد .براي براده برداري اجسام سخت مقدار اين زاويه كم و در حدود 10 تا ˚35 است و در اجسام نرم مقدار اين زاويه بيشتر و بين 25 تا ˚45 است
(شكل 2-1a )
الف: لبه هاي برنده مستقيم(موازي محور فلز) با تمام طول لبه خود براده برمي دارند و به آن سبب كار فرز ضربه اي است و قدرت برش كم است.
ب: لبه هاي برنده مارپيچ كه آرامتر كار مي كنند و هنگامي كه يك دنده از كار خارج مي شود دنده ديگري مشغول براده گيري شده است براده ها هم به پهلو ريخته مي شوند.
شكل 2-1a
شكل 2-2b
انواع تیغه فرزها
تيغه فرزها داراي انواع و اندازه هاي مختلفي هستند كه از لحاظ شكل ،اندازه ،تعداد دندانه،نوع كار،نوع توليد،طرز بستن و غيره با يكديگر فرق دارند و تقسيم بندي مي شوند.
طبقه بندي بر حسب نوع توليد دندانه
از نظر نوع توليد تيغه فرزها به دو دسته تقسيم مي شوند :
الف) تيغه فرزهاي با دندانه هاي فرز كاري شده:
لبه هاي برنده اين تيغه فرزها به وسيله فرز كاري انجام مي گيرد و شكل نهايي اين تيغه ها از طريق سنگ زني حاصل مي شود .تيز كردن اين تيغه ها خيلي آسان است و از سطح آزاد ،يعني محيط خارجي سنگ زني مي كنند،اما عيب آن در اين است كه اندازه اصلي قطر تيغه كم مي شود و پهناي فاز تيغه فرز C بيشتر مي شود و عمق شيارهاي تيغه فرزh كم مي شود و در اين صورت شيارها پس از مدتي بايد عميقتر گردد. در شكل زير مشخصات تيغه فرز نشان داده شده است.
شكل 3 : تيغه فرزهاي با دندانه هاي فرز كاري شده
ب) تيغه فرزهاي پشت تراشي شده :
براي فرز كاري سطوح فرم دار از تيغه فرزهاي پشت تراشيده شده استفاده مي شود.
شكل خارجي اين تيغه ها قبلا تراشيده شده استفاده مي شود.
شكل خارجي اين تيغه ها قبلا تراشيده شده و شيارهاي مخصوص براي خروج براده در آنها ايجاد مي شود. اين رنده ها با تيغه فرزهاي زاويه دار مخصوص براده برداري مي شود.
اين تيغه ها در هنگام تيز كردن فقط از سطح براده تيز مي شود و در نتيجه،شكل لبه برنده اين تيغه ها با سنگ زدن و تيز كردن تغيير نمي كند در شكلهاي زير چند نوع از تيغه فرزهاي فرم و تيز كردن آنها را مي بينيد.
شكل 4 :تيغه فرزهاي پشت تراشي شده
شكل 5 : تيغه هاي فرز فرم
شكل 6 : تيز كردن تيغه فرزهاي غلتكي
تقسيم بندي بر حسب شكل و سطح تيغه ها
از نظر شكل و سطح تيغه ها انواع مختلف دارند؛ از جمله تيغه فرزهاي غلتكي، تيغه فرزهاي غلتكي پيشاني تراش ، تيغه فرزهاي زاويه دار ،پولكي،فرمي،چرخ دنده تراش، اره اي و تيغچه دار را مي توان نام برد كه در اين مبحث فقط تيغه فرزهاي غلتكي ،غلتكي پيشاني تراش و تيغچه دار را شرح مي دهيم:
تيغه فرزهاي غلتكي: اين تيغه فرزها فقط لبه برنده محيطي دارند و آنها را براي روتراشي و پرداخت سطوح هموار در ماشينهاي فرز افقي به كار مي برند(شكل زير ).
اين تيغه ها به دو شكل دنباله دار و يا سوراخدار ساخته مي شوند و مشخصات آنها قطر،جنس،اندازه سوراخ در پيشلني اين تيغه ها ثبت شده است.
شكل 7 :تيغه هاي فرز غلتكي
تيغه فرزهاي غلتكي پيشاني تراش : اين تيغه فرزها نه تنها در روي محيط خود لبه هاي برنده مانند تيغه فرزهاي غلتكي دارند بلكه در سطح پيشاني آنها نيز دنده هايي است كه براده برداري مي كنداز اين تيغه فرزها معمولا در ماشين فرزهاي عمودي استفاده كرد. در شكل زير مشخصات اين تيغه ها از نظر جنس و قطر و قطر سوراخ در پيشاني بدون دندانه آنها نمايان است.اين تيغه ها به صورت تيغه فرزهاي غلتكي پيشاني، دنباله دار، بدون دنباله و با دنباله مخروطي ساخته مي شوند.
شكل 8 :تيغه فرزهاي غلتكي پيشاني تراش
اين تيغه فرزها داراي تيغچه هاي جداگانه است كه در بدنه تيغه فرز جا سازي شده و بسته مي شود.حسن اين تيغه فرزها در آن است كه اگر يكي از لبه هاي تيغه فرز صدمه ببيند به آساني مي توان آن را عوض كرد.
اين گونه تيغه فرزها را بيشتر براي پيشاني تراشي سطوح بزرگ به كار مي برند.(شكل زير).
شكل 9 :تيغه فرز تيغچه اي
منبع : ایران ملد
گرد آوری و تنظیم : مانوئل ا.
پاسخ با نقل قول
شکل ب 
Always rub the locating surface with a honing stone. This will ensure that the locating surface does not have any burrs or dings that may damage the table. If you plan to leave your workholding on the table for any length of time, a light coat of rust-preventive oil or WD-40® will help keep your table and workholding free of rust and corrosion. 
3. Place the magnetic base anywhere on the bottom of the Z-axis head. To ensure that the indicated readings are accurate, the magnetic base should be mounted on a solid, non-movable part of the head. Jog the machine axes to bring the indicator tip to the right side of the vise, on the clamping surface you want to indicate. Set the tip of the indicator so it begins to register on the indicator dial and set zero.
4. Jog the indicator across the clamping surface and stop at the left side of the vise. Determine which direction the vise needs to be moved, and tap the vise until your indicator moves back to zero. Note: with the right bolt tight, the vise will rotate around this point. Jog the indicator back to the right side of the vise, and reset zero. Jog back to the left side and tap the vise until your indicator reads zero. You should be very close by now. Repeat the previous steps until the indicator stays at zero across the entire indicating surface. 
TIP: If your cylindrical surface is finished, put a set of soft jaws on the chuck. Use an end mill to machine your jaws to the exact diameter of the surface you want to clamp on. Just remember that you should always have the chuck clamped when you are machining the jaws. A piece of raw bar stock or a hex nut works well – anything that will allow the jaws to be tightened and leave room for the cutter to cut to the desired depth. This is also true if you are machining soft jaws on a mill vise. The vise should always be tightly clamped before any type of machining is performed.
To set the tool length offsets, jog the tool down toward Z zero. When you get close, slide a sheet of paper between the tool and the workpiece. Carefully move the cutter down to the top of the part – as close as possible and still be able to move the paper. Switch to the smallest increment in the Handle Jog mode. Now slide the paper back and forth while slowly jogging down. You will begin to feel the tension on the paper. Press the OFSET key, and press PAGE UP until you get to the CLNT (LENGTH) (RADIUS) page for the tool you are setting. 
TIP: If you are setting your TLO from the part, you will only need to set the work coordinate offset for the X and Y axes. The Z-axis work coordinate offset will be compensated for by the tool length offsets. 
A drill is used to create a round, cylindrical hole in a workpiece. Drilled holes can be "through holes" or "blind holes". A "blind hole" is not cut entirely through a workpiece. Quite often, an engineering blueprint will specify a drilled hole to be drilled to "full diameter depth." This means that the hole diameter must be a specified depth without regard to the angled tip of the drill. When you measure your tool length offset, you are measuring the length of the drill and its tip. So how deep do you drill the hole so that the full diameter depth is correct? Well, you need to know how long the drill point is.
A center drill is a small drill with a pilot point. It is used to create a small hole with tapered walls. When a hole's location must be held to a close tolerance, use a center drill first and then use a twist drill to finish the hole. The tapered walls of the center-drilled hole will keep the twist drill straight when it begins to drill into the workpiece.
A reamer is designed to remove a small amount of material from a drilled hole. The reamer can hold very close tolerance on the diameter of a hole, and give a superior surface finish. The hole must be drilled first, leaving 0.005 to 0.015 inch of stock on the walls of the hole for the reamer to remove. 
A tap is used to create screw threads inside of a drilled hole. 
An end mill is shaped similar to a drill, but with a flat bottom. It is used primarily to cut with the side of the tool to contour the shape of a workpiece. 
A bull end mill is the same as a regular end mill except that there is a radius on the corner where the flutes meet the bottom of the end mill. This radius can be any size up to one-half of the tool's diameter. 
A ball end mill is a bull end mill where the corner radius is exactly 1/2 the tool's diameter. This gives the tool a spherical shape at the tip. It can be used to cut with side of the tool like an end mill. 
An insert end mill is the same as a standard end mill but with replaceable carbide inserts. 
The Haas Tool Rack System mounts to the back of the machine, allowing popular tools to be kept within easy reach. The tool rack measures 45" x 19" and fits most vertical and horizontal machining centers. 
Bookmarks