اسکار نیمایر

[UNKNWON]

معرفی اسکار نیمایر معمار برزیلی و آثارش:

نام اسکار ریبیرو دو آلمیدا نیمایر سوارس فیلهو..

تاریخ تولد: 15 دسامبر 1907

سن :102 سال

محل تولد:ریودوژانیرو

ملیت :برزیلی

پروژه‌های معروف: طراح بنای مرکز سازمان ملل در نیویورک

جوایزجایزه معمار پریتزکر سال 1988





او در شهر ریو دو ژانیرو زاده شد. در همان شهر در سال ۱۹۳۴ از مدرسه هنرهای زیبا درجه
مهندسی معماری دریافت کرد. در ۱۹۴۵ عضو حزب کمونیست برزیل شد. عضویت در این حزب
بارها برایش دردسر آفرین بود. در دوره دیکتاتوری نظامی برزیل به دفترش حمله کردند و ناچار از
زندگی در اروپا شد. فیدل کاسترو گفته بود «من و اسکار نیمایر آخرین کمونیست‌های کره زمین
هستیم.»

در سال ۱۹۴۷ با طرح بنای مرکز سازمان ملل متحد در نیویورک شهرتی جهانی یافت.


در ۱۹۵۶ رئیس‌جمهور برزیل از او خواست طرحی برایبرازیلیا، پایتخت جدید برزیل بدهد.
برازیلیا بزرگ‌ترین طرح معماری او بود و نیما‌یر در آن بسیاری از اندیشه‌های نوین خود را بکار برد.
در ۱۹۸۸ برنده جایزه معماری پریتزکر شد.


در سال‌های اخیر او همچنان کار می‌کند. آخرین کار او مجسمه‌ای به یادبود محاصره اقتصادی
کوبا از سوی آمریکا است.

[UNKNWON]

مسلما اسکار نیمایر نامدارترین معمار زنده دنیاست...

نیمایر آخرین "قهرمان" جنبش مدرن است.لوکوربوزیه،میس وندروهه،فرانک لوید رایت و آلوار آلتو همگی به دیده احترام
به این معمار برزیلی می نگریستند که یک تنه، معماری را به آمیزه ای شگفت انگیز از قوس های پراحساس و فرم های
سبک و فراموش نشدنی تبدیل کرد.حتی آنها نمی توانستند سر در بیاورند که چگونه نیمایر معماری جنبش مدرن را با شرایط
کشور برزیلهمخوان می کند.

این ویژگی ساختمانهای او که انگار در یک لحظه پدید آمده اند دوست داشتنی است.گویا این ساختمان ها کاملا ساخته و
پرداخته ذهن، دست و چشم هستد.مثل این است که به طور طبیعی از دل سایت خود بیرون پریده اند.

نیمایر درباره شیوه نقشه کشی اش می گوید:

"برای من معماری همیشه با کشیدن نقشه آغاز می شود.مادرم
می گفت هنگامی که خیلی کوچک بودم با انگشتانم در هوا،
اشکالی می کشیدم.تا اینکه یک روز مدادی پیدا کردم و ار آن روز بود
که هر روز چیزی میکشیدم.ساختمان ها روی کاغذ دقیقا همان
جوری می شوند که شما می خواهید. اما آنها نتیجه حرکات بی
هدف مداد نیستند.افسار مداد به دست هزاران اندیشه ای است که
در کتابخانه ذهن من انباشته شده است. هنگامی که به سایت
ساختمان نگاه میکنم ، بودجه را در نظر می گیرم و به این میاندیشم
که جه و چگونه بسازم.همین جاست که طرح ها خیلی تند به ذهنم
سرازیر می شوند.مداد را که بدست میگیرم،راه می افتد و ساختمان
پدید می آید. همین وبس."

"البته در طول این سالها دردسرهایی را هم برای مهندسان ساختمان
ایجاد کرده ام اما آنها در کنارم ماندند.من همیشه می خواهم که
ساختمان هایم، تا جای ممکن ،سبک باشند،به آرامی با زمین ارتباط
برقرار کنند،بالا و پائین بروند و همه را شگفت زده کنند.معماری یعنی
نو آوری.همان قدر که باید کارکردی باشد،همان قدر هم بیاد لذت
بخش باشد.اگر فقط به کارکرد فکر کنید حاصل کارتان نفرت انگیز می
شود.بسیاری از ساختمان های من را باید سیاسی یا یادمان شهری
به شمار آورد اما شاید بعضی از آنها بتوانند به مردم عادی ،این مردم
بی قدرت، احساس لذت را منقل کنند.این همان کاری است که از
دست معمارها بر می آید.نه چیزهای دیگر."

[UNKNWON]

نیمایر که خود یکی از اصلی ترین و مستعد ترین معماران جنبش مدرن
بود،از دل نظام آموزشی سست و سیاهی سر بر آورد.با وجود این،
توانست به شناختی بسیار آگاهانه و تقریبا حسی از قابلیت های
بتن مسلح دست یابد .فولاد در برزیل بسیار کمیاب و گران بود اما بتن نه
تنها قیمت ارزانی داشت بلکه حتی با وجود کارگرانی ناوارد می شد با
آن به مرزهایی تصور نکردنی رسید.نیمایر در سازه های بتنی،شیوه ای
از معماری را دید که نه تنها مدرن است بلکه می تواند گوشه هایی از
طبیعت برزیل را نیز نشان دهد.





آثار

• کاخ کاپانما در ریو دو ژانیرو
• غرفه برزیل در نمایشگاه جهانی نیویورک، ۱۹۳۹
• مجتمع ساختمانی پامپولا در بلو هوریزونته
• پارک ایبیراپوئرا در سائو پائولو
• بنای سازمان ملل متحد در نیویورک
• شهر برازیلیا
• مرکز حزب کمونیست فرانسه در پاریس
• مسجد دولتی پنانگ در مالزی
• دانشگاه حیفا در اسرائیل
• موزه هنرهای معاصر نیتروی
• کلیسای ساون فرنسیشکو
• کنگره ملی برازیلیا
• کاخ آلواردا،اقامتگاه رئیس جمهوری برزیل
• موزه ملی برازیلیا
• موزه اسکار نیمایر،کوریتیبا
• کلیسای جامع برازیلیا

[UNKNWON]

آثار:
شهر برازیلیا:

از سال1763ت1960اشهر ریودی یانیروپایتخت برزیل بود، و منابع غالبا در ناحیهِ جنوبی کشور
متمرکز بودند. برزیلا از لحاظ موقعیت جغرافیایی در مرکز کشور قرار دارد که در واقع پایتختی
است که از لحاظ جغرافیایی خنثی است. نظریهِ ایجاد پایتخت برزیل در داخل مربوط به قانون اساسی
در 1981می‌شود که در آن دقیقا عنوان شده بود که بخش فدرال باید کجا باشد، اما خود محل تا سال 1922
تعریف نشده بود. موقعیت برزیلا باعث توسعهِ ناحیهِ مرکزی برزیل شده و تمامیت بهتری در قلمروی برزیل ایجاد می‌کند

برازیلیا شاهکاری شگفت آور است از جسارت در معماری،رادیکالیسم در برنامه ریزی شهری و خواسته های سیاسی.
مرکز فوتوریستی این شهر تناه در 41 ماه و با پشتیبانی ژوسلینو کوبیچک،رئیس جمهور مردمی برزیل،ساخته شد.

کوبیچک هنگامی که در سال 1956 بر سر قدرت آمد اینچنین قول داد:"پنجاه سال پیشرفت در 5 سال".

طراح این پروژه، لوسیو کوشتاو ، هدیه ای معمارانه به شاگرد خود
نیمایر بخشید که آن هم طراحی همه ی ساختمان های حساب شده
یکی از عجیب ترین و متمایزترین شهرهای جهان.در جایی، ساختمان
بسیار نمادین کنگره و کاخ طاقدار دادگستری .در جایی دیگر، اداره
های مرکزی وزارتخانه ها، کلیسای جامع انقلاب و بلوک های آپارتمانی فرامدرن.


عکسها و نقشه های شهر برازیلیا:

[UNKNWON]

کاخ آلواردا(alvorada)اقامتگاه رئیس جمهور برزیل:

نیمایر زندگی عجیبی داشته است،پنجاه سال پیش بود که کار بر
روی ساختمانهای به یاد ماندنیش را در برازیلیا آغاز کرد.

کاخ بسیار زیبای آلورادا –اقامتگاه رسمی رئیس
جمهور برزیل – نخستین آنها بود؛ساختمانی که در جهان مدرن

لنگه نداشت.این سازه شفاف ، که بتازگی بازسازی هم شده

است، در شبه جزیره ای مشرف به دریاچه مصنوعی پارانوا قرار
دارد.

از دورترین نقاط چمنزار پاک و با قاعده ای که در آن نزدیکی است
، می توان درخشش این ساختمان را نظاره کرد.

[UNKNWON]

کلیسای جامع برازیلیا:

[UNKNWON]

سازمان ملل متحد نیویورک:

[UNKNWON]

کنگره ملی برازیلیا:

[UNKNWON]

مسجد دولتی پنانگ مالزی:

[UNKNWON]

دفتر حزب کمونیست پاریس: