تبلیغات
تبلیغات


برخی از محصولات فروشگاه نواندیشان
پکیج آموزشی الکترونیک - مخابرات پکیج آموزشی قدرت - کنترل مجموعه کامل Solidworks
نقشه gis منطقه 1 تهران نقشه کد کامل تهران به صورت قطعه بندی شده نقشه gis منطقه 5 تهران
نقشه gis منطقه 2 تهران جزوه آموزش ADO نقشه gis منطقه 6 تهران
نقشه gis منطقه 3 تهران مجموعه مقالات مهندسی مکانیک ساخت و تولید نقشه gis منطقه 12 تهران

صفحه 4 از 6 نخستنخست 123456 آخرینآخرین
نمایش نتایج: از شماره 31 تا 40 , از مجموع 53

موضوع: ساز شناسي : سازهاي ايراني

  1. #1

    تاریخ عضویت
    05-12-2009
    نوشته ها
    5,327
    محل سکونت
    ı̴̴̡ ̡̡͡|̲̲̲͡͡͡ ̲▫̲͡ ̲̲̲͡͡π̲̲͡͡ ̲̲͡▫̲̲͡͡ ̲|̡̡̡ ̡ ̴̡ı̴
    مهندسی مواد و متالورژی
    Ceramic
    امتياز طلايي
    12
    سپاس
    18,751
    21,816 سپاس در 4,905 پست
    امتياز:24012
    امتیاز امتیاز امتیاز امتیاز
    امتیاز

    پیش فرض ساز شناسي : سازهاي ايراني


    تار




    شكل ظاهري _قسمت كاسه ( شكم ) خود به دو قسمت كوچك و بزرگ تقسيم شده كه


    قسمت كوچكتر را « نقاره » مي گويند .


    روي كاسه و نقاره تار پوست كشيده شده و خرك تار بر پوست كاسه تكيه كرده است .


    قسمت نقاره در انتهاي بالائي ( گردن ) متصل شده است .


    دسته تار بلند ( 45 تا 50 سانتي متر است ) و بر كناره هاي سطح جلوئي آن دو روكش


    استخواني چسبانده اند . دور دسته دستان ها ( پرده هائي عمود بر طول آن با فواصل معين


    بسته شده . قطر هر دستان در داصوات اصلي دستگاه هاي موسيقي ايراني كمي بيشتر از


    اصوات گذرا و كم اهميت تراين موسيقي است . تعداد دستان ها امروزه 28 است .






    جعبه گوشي (سر) در انتهاي بالائي دسته قرار گرفته و از هر طرف سه گوشي بر سطوح


    جانبي جعبه جا گذاشته شده است .






    تعداد سيم هاي تار شش عدد است كه از انتهاي تحتاني كاسه شروع شده است . از روي خرك


    عبور مي كند ودر تمام طول دسته كشيده شده تا بالاخره به جعبه گوشي ها داخل و در آنجا به


    دور گوشي ها پيچيده مي شوند . دو سيم زرد ( همصدا ) يك سيم سفيد نازك ( به نام زير ) و بالاخره


    يك سيم زرد ( بم ) كه دوتاي آخري غالبا به فاصله اكتاو كوك مي سوند .


    فاصله سيم هاي همصوت سفيد نسبت به سيم هاي زرد غالبا « چهارم » و سيم هاي سفيد نسبت به سيم بم


    معمولا فاصله اكتاو يا هفتم را تشكيل مي دهند . ( به اين ترتيب اگر سيم هاي همصداي سفيد را « دو »


    كوك كنيم سيم هاي زرد بايد غالبا « سل » و سيم بم « دو » يا « ر » كوك شوند ) .






    ویرایش توسط shadmehrbaz : 12-07-2010 در ساعت 13:48
    يـــه طـــور حــــرف ميــــزني انــــگار زنـــــــدگي 4 تا قانـــــونه
    هـــــر كي كلاس تورو بياد زنـــــدگي واسش آســـــــونه
    آدم معــــــمولي بس كن تو هيچي بيشتر نـمـيـــدوني
    هر چي تو اون كلاسا ميگي جز تو كتابا نميخوني

    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]
    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]
    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]
    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]
    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]
    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]

  2. # ADS
    Circuit advertisement
    تاریخ عضویت
    Always
    محل سکونت
    Advertising world
    نوشته ها
    Many
     
     

  3. #31

    تاریخ عضویت
    05-12-2009
    نوشته ها
    5,327
    محل سکونت
    ı̴̴̡ ̡̡͡|̲̲̲͡͡͡ ̲▫̲͡ ̲̲̲͡͡π̲̲͡͡ ̲̲͡▫̲̲͡͡ ̲|̡̡̡ ̡ ̴̡ı̴
    مهندسی مواد و متالورژی
    Ceramic
    امتياز طلايي
    12
    سپاس
    18,751
    21,816 سپاس در 4,905 پست
    امتياز:24012
    امتیاز امتیاز امتیاز امتیاز
    امتیاز

    پیش فرض

    كمانچه


    تاريخچه :
    اولین نشانه‌های تاریخی در مورد کمانچه در کتاب موسیقی الکبیر اثر ابونصر فارابی در قرن چهارم هجری دیده شده‌است. او در این کتاب از کمانچه با نام عربی آن، رباب یاد می‌کند. کمانچه در دوران صفویه و قاجاریه جزو سازهای اصلی موسیقی ایران بوده‌است. نخستین صدای ضبط‌شده کمانچه به اوایل قرن بیستم میلادی بر می‌گردد.


    شادرودان خالقى در كتاب سر گذشت موسيقى ايران كمانچه را تكامل يافته رباب مى نامد و مى گويد كه رباب اول دو سيم داشته و بعد ها يك سيم ديگر به آن اضافه شده و با كمانه به صدا در آمده و همان است كه ما امروز كمانچه مى‌گوئيم و در همين جا اضافه مى كند كه از دوره صفويه به بعد كمانچه يكى از اركان موسيقى ايران به شمار آمده است.


    كمانچه در دوره قاجار:
    مسئله انزواى كمانچه از اواخر دوره قاجار و بعد از آمدن ويولن به ايران شروع شد. بطورى‌ كه حسين خان اسماعيل زاده كمانچه نواز توانا و صاحب سبك در كمانچه به جوان هايى چون ركن الدين مختارى، ابوالحسن صبا،‌رضا محجوبى، حسين ياحقى، ابراهيم منصورى درس ويولن مى داد. از طرف ديگر به استثناى چند نفر از اساتيد شناخته شده و مورد احترام، كمانچه در دست كسانى بود كه از اين ساز صرفا به عنوان موسيقى رو حوضى و مطربى استفاده مى كردند كه اين نيز يكى ديگر از دلايلى‌ بود كه جوان ها از نواختن ساز كمانچه اكراه داشته و به ويولن روى آوردند. در نتيجه دوره فترت براى‌كمانچه آغاز گرديد.

    كمانچه امروز:
    خوشبختانه در دو دهه گذشته هنرمندان توانايى پيدا شدند كه توانستند ارزش هاى والاى اين ساز اصيل را درك كنند. و نقش ساز ود را در تكنوازى‌ و گروه نوازى چنان نشان دهند تا اينكه اين ساز به تدريج قدر و ارز و منلت خويش را به عنوان يكى از ساز هاى اصل مويقى اران زمين از يابد و تقبال نسل جوان از اين ساز شاهد اين ادعا و مايه اميدوارى است. امروز مى توان گفت كه كمانچه به عنوان اصلى ترين ساز كششى نقش خود را در موسيقى ايران باز يافته و به گواه اساتيد اهل فن، پيشرفت در نوازندگى اين سازغيرقابل تصور است.

    ساختمان:

    كمانى كه به آن كمانچه را مى وازند، كمانه نام دارد و همان است كه ويولن كلمه فرانسوى آرشه به معناى كمان كوچك جاى آن را گرفته است. قسمت اصلى كمانچه كاسه آن است كه به صورت هاى مختلف ساخته مى شود. كاسه كمانچه هنوز از نظر جنس چوب، اندازه ها و شكل يكسان و تثبيت شده نيست. از نظر شكل ظاهرى كاسه ها را به صورت كروى يا مخروط ناقص درست مى‌ كنند.



    کمانچه های مخروط ناقص:
    كاسه هايى كه به شكل مخروط ناقص هستند اكثرا پشت باز ساخته مى شوند. استفاده از اين كمانچه ها در قسمت هاى مركزى ايران به خصوص در لرستان متداول است. اين كمانچه ها صدايى پر قدرت و شفاف دارند و چون كاسه اى سبك دارند اجراى قطعاتى كه نياز به چرخيدن سريع كمانچه دارند بر روى اين كمانچه ها آسان تر است و اين امتيازى است براى اين نوع سازها. اين كمانچه ها اقلب سه سيم دارند ولى امروزه از چهار سيم هم استفاده مى شود. كمانچه هاى پشت باز معمولا از چوب توت و بصورت يك تكه ساخته مى شوند.

    كمانچه هاي كروي :
    كاسه هاى كروى به دو صورت يك تكه و تركه اى هستند. در كمانچه هاى تركه اى كاسه از به هم چسبيدن تركه هايى كه در روى قالب خم شده اند ساخته مى شود. ضخامت اين كاسه ها كم است و به همين دليل كاسه سبك است و چرخش كمانچه به سهولت صورت مى گيرد. كاسه هاى يك تكه از چوب هاى مختلف (معمولا از گردو) خراطى مى شوند. وزن كاسه از كاسه هاى تركه اى بيشتر و چرخش كمانچه تا حدى مشكل است. نوع ديگر از كمانچه نيز تقريبا كروى بوده و از چوب توت به صورت دو تكه ساخته مى شود. در مناطق مختلف ايران اندازه كاسه كمانچه متفاوت است. تركمن ها كمانچه را با كاسه هاى بسيار كوچك مى‌سازند و در مناطق ديگرى كاسه ها كوچك و غالبا از پوست نارگيل ساخته مى شوند. جنس دسته كمانچه از چوب گردو است. بر روى دهانه كمانچه پوست كشيده مى شود كه اين پوست معمولا از پوست دل گاو تهيه شده و گاهى هم از پوست آهو يا ديگر حيوانات استفاده مى شود. خرك بر روى پوست قرار مى گيرد و سيم ها با فشار، خرك را به پوست مى چسبانند.




    آرشه:
    آرشه كمانچه كه اسم اوليه اش كمانه بوده است از چوبى به بلندى شصت سانتى متر و موى دم اسب تشكيل شده است. موى آرشه كمانچه بر خلاف ساز هاى زهى غربى بر روى چوب محكم كشيده نمى شود بلكه نوازنده است كه به هنگام نوازندگى به تناسب احساس خود ميزان فشار را بر روى سيم تغيير مى دهد و آرشه طورى ساخته شده است كه فشار مو هاى‌ آن در حين اجرا قابل تغيير و در اختيار نوازنده مى باشد و هر جا بخواهد با شل و سفت كردن بند آرشه توسط انگشتان دست راست صداى قوى، ضعيف و يا ملايم را از ساز در مى آورد.


    كمانچه مورد بي مهري:
    كمانچه كه توانايى بسيار در بيان حالات و احساسات موسيقايى ما دارد، چنان مورد بى مهرى و بى توجهى قرار گرفت كه بسيارى از نوازندگان بلند آوازه آن به آموزش ويولن پرداختند. شادروان روح الله خالقى در كتاب سرگذشت موسيقى ايران نوشته اند: از آنجا كه ويولن سازى كوچك تر و از لحاظ خمل و نقل راحت تر و از جهت صورت ظاهر قشنگ ترى داشت،‌به تدريج جاى كمانچه را در ايران گرفت بطورى كه ديگر حالا كسى كمانچه نمى كشد. طبيعى است كه هميشه ساز كامل تر جاى ساز ناقص را مى‌ گيرد. چنانچه فلوت جاى نى را گرفته و ابوا به عوض سرنا نواخته مى شود. متاسقانه با اين شيوه نگرش كمانچه به عنوان سازى ناقص مورد بى مهرى قرار مى گيرد و از ساز هاى موسيقى ايران طرد مى شود.
    يـــه طـــور حــــرف ميــــزني انــــگار زنـــــــدگي 4 تا قانـــــونه
    هـــــر كي كلاس تورو بياد زنـــــدگي واسش آســـــــونه
    آدم معــــــمولي بس كن تو هيچي بيشتر نـمـيـــدوني
    هر چي تو اون كلاسا ميگي جز تو كتابا نميخوني

    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]
    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]
    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]
    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]
    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]
    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]

  4. # ADS
    Circuit advertisement
    تاریخ عضویت
    Always
    محل سکونت
    Advertising world
    نوشته ها
    Many
     
     

  5. #32

    تاریخ عضویت
    05-12-2009
    نوشته ها
    5,327
    محل سکونت
    ı̴̴̡ ̡̡͡|̲̲̲͡͡͡ ̲▫̲͡ ̲̲̲͡͡π̲̲͡͡ ̲̲͡▫̲̲͡͡ ̲|̡̡̡ ̡ ̴̡ı̴
    مهندسی مواد و متالورژی
    Ceramic
    امتياز طلايي
    12
    سپاس
    18,751
    21,816 سپاس در 4,905 پست
    امتياز:24012
    امتیاز امتیاز امتیاز امتیاز
    امتیاز

    پیش فرض

    سُرنا


    سُرنا به معنی بوق و با لغت "Horn" در انگلیسی از یک ریشه می‌باشند. در اصل در میان اقوامی که زبان هندواروپایی اولیه را صحبت می‌کردند این ساز به علت اینکه از شاخ حیوانات ساخته می‌شد به این اسم نامیده شده. شاهد دیگری که به این ادعا و مشابهت مهر تائید می‌زند نام ذوالقرنین، به معنی دارنده دو شاخ است. قَرن که مُعَرَّب کَرن است (که در اسم کَرنا مشاهده می‌شود) به معنی شاخ می‌باشد. البته سُرنای کنونی به مراتب از بوقهای شاخی اولیه پیشرفته تر است، ولی عضوی از خانواده سازهای بادی یا بوقی به شمار می‌آید.


    اين ساز متشكل است ازيك لوله مخروطي شكل، كه درانتهاي بالائي آن «قميش» قرارمي گيرد. سرنا از دسته سازهاي «دوزبانه» است و به اين ترتيب«قميش» آن از دو تيغه متكي به هم تشكيل شده و انتهاي آن دو در حلقه اي مسطح محصورشده است.
    در روي لوله، تعداد 6 تا 7 سوراخ تعبيه شده و نوازنده با گذاشتن و برداشتن انگشتان هر دو دست، اصوات حاصله را زير و بم مي كند.
    وسعت صدا نيز در اين ساز كاملاً ثابت نيست و واضح است كه سرناهاي بزرگتر ميدان صدائي بم تر از سرناهاي كوچك دارند.
    سرنا سازي نه تنها محلي بلكه قديمي است. در اشعار شعراي ايران به كرات نام «سرنا» يا «سورنا» يا «سورناي» آمده است.
    در نواحي بختياري و دزفول سرناي كوچك معمول است. سرناي محلي معمولاً با دهل نواخته مي شود.



    يـــه طـــور حــــرف ميــــزني انــــگار زنـــــــدگي 4 تا قانـــــونه
    هـــــر كي كلاس تورو بياد زنـــــدگي واسش آســـــــونه
    آدم معــــــمولي بس كن تو هيچي بيشتر نـمـيـــدوني
    هر چي تو اون كلاسا ميگي جز تو كتابا نميخوني

    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]
    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]
    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]
    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]
    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]
    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]

  6. #33

    تاریخ عضویت
    01-06-2010
    نوشته ها
    763
    محل سکونت
    روی خاکدانی ناسوت
    مهندسی مواد و متالورژی
    سپاس
    4,327
    9,369 سپاس در 1,186 پست
    امتياز:9662
    امتیاز امتیاز امتیاز
    امتیاز امتیاز امتیاز امتیاز امتیاز امتیاز

    پیش فرض

    نقل قول نوشته اصلی توسط shadmehrbaz نمایش پست ها
    سُرنا


    سُرنا به معنی بوق و با لغت "horn" در انگلیسی از یک ریشه می‌باشند. در اصل در میان اقوامی که زبان هندواروپایی اولیه را صحبت می‌کردند این ساز به علت اینکه از شاخ حیوانات ساخته می‌شد به این اسم نامیده شده. شاهد دیگری که به این ادعا و مشابهت مهر تائید می‌زند نام ذوالقرنین، به معنی دارنده دو شاخ است. قَرن که مُعَرَّب کَرن است (که در اسم کَرنا مشاهده می‌شود) به معنی شاخ می‌باشد. البته سُرنای کنونی به مراتب از بوقهای شاخی اولیه پیشرفته تر است، ولی عضوی از خانواده سازهای بادی یا بوقی به شمار می‌آید.


    اين ساز متشكل است ازيك لوله مخروطي شكل، كه درانتهاي بالائي آن «قميش» قرارمي گيرد. سرنا از دسته سازهاي «دوزبانه» است و به اين ترتيب«قميش» آن از دو تيغه متكي به هم تشكيل شده و انتهاي آن دو در حلقه اي مسطح محصورشده است.
    در روي لوله، تعداد 6 تا 7 سوراخ تعبيه شده و نوازنده با گذاشتن و برداشتن انگشتان هر دو دست، اصوات حاصله را زير و بم مي كند.
    وسعت صدا نيز در اين ساز كاملاً ثابت نيست و واضح است كه سرناهاي بزرگتر ميدان صدائي بم تر از سرناهاي كوچك دارند.
    سرنا سازي نه تنها محلي بلكه قديمي است. در اشعار شعراي ايران به كرات نام «سرنا» يا «سورنا» يا «سورناي» آمده است.
    در نواحي بختياري و دزفول سرناي كوچك معمول است. سرناي محلي معمولاً با دهل نواخته مي شود.



    سرنا در جشن های آیینی قوم بختیاری جز سازهای پرکاربرد مقامی است
    با سپاس از شما
    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید] [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید] [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید] [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید] [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]
    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]
    مبر ز موی سپیدم گمان به عمر دراز
    جوان ز حادثه ای پیر می شود گاهی


    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]

    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]


  7. #34

    تاریخ عضویت
    05-12-2009
    نوشته ها
    5,327
    محل سکونت
    ı̴̴̡ ̡̡͡|̲̲̲͡͡͡ ̲▫̲͡ ̲̲̲͡͡π̲̲͡͡ ̲̲͡▫̲̲͡͡ ̲|̡̡̡ ̡ ̴̡ı̴
    مهندسی مواد و متالورژی
    Ceramic
    امتياز طلايي
    12
    سپاس
    18,751
    21,816 سپاس در 4,905 پست
    امتياز:24012
    امتیاز امتیاز امتیاز امتیاز
    امتیاز

    پیش فرض

    کُرنا


    سازي است قديمي و تاريخي كه در استانهاي مختلف ايران به شكل هاي متفاوت ساخته و اجرا مي شود.
    كرناي شمال: آن را اخيراً «درازناي» نام نهاده اند. لوله فاقد سوراخ است و به همين دليل حصول اصوات مختلف فقط به تغيير فشار هواي نفس آدمي ميسر مي گردد؛ در نتيجه تعداد اصوات آن بسيار محدود است. جنس آن ازني است و طول آن زياد و گاه تا 3 متر مي رسد. بر انتهاي تحتاني ساز«كدوي پرورش داده ي» خميده اي الصاق كرده اند. دهاني آن در واقع استوانه كوچكي است كه روي لوله محكم شده و يك سوي آن تراش خورده و از همين سو هوا وارد لوله مي شود.
    كرناي مشهد: جنس لوله آن از فلز و در طول لوله، بر زمينه عقايد مذهبي سازندگان ساز سه عدد «قبه ي» تزئيني ساخته شده است. فاقد سوراخ و «سر ساز» است. دهاني آن در كرناي ساخت محل بسيار ساده ساخته شده و نواختن آن را بسيار مشكل مي كند. كرناي فارس: به مقياس بزرگتر عيناً شبيه به سرناي دزفولي و بختياري است و به همان تعداد سرنا (6 تا 7) روي لوله را سوراخ كرده اند. جنس آن نيمه بالائي از چوب است كه سوراخها در اين نيمه قرار گرفته و نيمه ديگر كه با سرعت بيشتري گشاده مي شود از فلزاست. كرناي فارس جديداً به دو اندازه مختلف ساخته شده است. اين كرنا سازي دو زبانه است. كرنا در تمام انواع خود سازي محلي است.
    كرميل: نوعي ساز فلزي است و بسيار قديمي متعلق به دوره هاي قبل از اسلام بوده كه در قرون اخير متروك مانده است. از آنجا كه نوع ملي آن تا قبل از جشنهاي دو هزار و پانصد ساله اساساً وجود نداشته و در دسترس نبوده است.




    يـــه طـــور حــــرف ميــــزني انــــگار زنـــــــدگي 4 تا قانـــــونه
    هـــــر كي كلاس تورو بياد زنـــــدگي واسش آســـــــونه
    آدم معــــــمولي بس كن تو هيچي بيشتر نـمـيـــدوني
    هر چي تو اون كلاسا ميگي جز تو كتابا نميخوني

    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]
    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]
    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]
    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]
    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]
    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]

  8. #35

    تاریخ عضویت
    05-12-2009
    نوشته ها
    5,327
    محل سکونت
    ı̴̴̡ ̡̡͡|̲̲̲͡͡͡ ̲▫̲͡ ̲̲̲͡͡π̲̲͡͡ ̲̲͡▫̲̲͡͡ ̲|̡̡̡ ̡ ̴̡ı̴
    مهندسی مواد و متالورژی
    Ceramic
    امتياز طلايي
    12
    سپاس
    18,751
    21,816 سپاس در 4,905 پست
    امتياز:24012
    امتیاز امتیاز امتیاز امتیاز
    امتیاز

    پیش فرض

    دوزله


    سازی است از خانواده آلات موسیقی بادی . چنانکه از نامش پیداست ، دو استوانه است که به یکدیگر جفت یا متصل کرده اند و به همین سبب آن را جفته می نامند .

    این ساز متشکل است از دو لوله ی مسی(وگاه نئی- یا از جنس پر((دال))یا استخوان قلم مرغان دیگر) که به توازی به هم الصاق شده یا بر هم بسته و محکم شده است.هر یک از لوله ها دارای قمیشی یک زبانه ای و مستقل از دیگری است.در طول هر لوله شش سوراخ تعبیه شده-به طوری که سوراخ ها همواره در کنار هم قرار می گیرند.انتهای تحتانی لوله ها-مانند تمام سازهای بادی که تا کنون دیده ایم باز است.دوزله به طول های مختلف ساخته می شود.(کوچک ترین آن-نوع ساخته شده در شهر به طول ۲۲ سانتی متر و قطر حدود ۲ سانتی متر است).

    وسعت ساز حدود دو اکتاو است که-بسته به بزرگی و کوچکی ساز در میدان صدائی متفاوت قرار می گیرد.

    دوزله-سازی است محلی و از انواع ((بادی های یک زبانه ای))است.در بعضی نقاط ایران-این ساز را ((جفته)) یا ((جفتی)) می نامند.
    دارای اسامی مختلف از قبیل دونی، جفتی، جفته و قُمشه است. دونای دارای سابقه بسیار قدیمی است و فارابی این ساز را مزمارالمثنی یا مزدوج می نامد و بعضی از قدما آن را دو آهنگ می گفتند.
    دوزله را در بیشتر نقاط ایران می نوازند و دارای دو قسمت است:
    ۱) زبانه‌ها
    ۲) لوله های صوتی
    ۱)زبانه‌ها
    ، که یک جفت هستند و جنسشان از نی است. این زبانه از نی باریکی ساخته می شود که قسمتی از روی آن را برش داده ، به طوری که از خود نی جدا نشود و آن را نازک می کنند و موقع نواختن، نوازنده آن را با آب دهان خیس می‌نماید. اندازه این دو زبانه حدوداً سه تا چهار سانتیمتر است. برای هم صدا بودن آن، قسمت نازک یا برشی را که قبلاً ذکر شده ، با انگشت از جا بلند می کنند تا وقتی که هم صدا گردند.
    ۲) لوله های صوتی
    ، که محل سوراخ‌هاست و از استخوان یا نی است (یا از جنس پر دال (پرنده ای از جنس و شبیه عقاب)) که به وسیله روده یا نخ یا نوارهای پلاستیکی یا زردپی گوسفند «کیسک» به هم متصل می شوند. روی این استوانه ها، پنج، شش، و یا هفت جفت سوراخ می باشد. طرز سوراخ کردن این ساز و کلاً سازهای بادی چوبی به این طریق است که میله ای به قطر سوراخ‌ها انتخاب می‌کنند و پس از داغ کردن آن به وسیله آتش ، آن را در محل‌های دلخواه و انتخاب شده فرو می برند.
    طول دوزله را دقیقاً نمی توان تعیین نمود. چون در هر منطقه اندازه خاصی دارد و تعداد سوراخها نیز فرق می‌کند ولی حدوداً می توان گفت بین هیجده تا بیست و دو سانتیمتر است.
    وسعت صدای این ساز تقریباً یک اکتاو است و در آنهایی که سوراخ بیشتری دارند، یک تا یک و نیم پرده بعدی را هم نوازندگان چیره دست و خبره می توانند اخذ نمایند.
    این ساز جزو سازهای محلی محسوب می گردد و صدای آن شبیه به نی انبان، ولی درخشان تر و واضح‌تر از آن است و در مراسم جشن و سرور از آن استفاده می شود.

    دانلود دونوازي دوزله و دهل
    حجم فايل:901KB

    لينك دانلود : [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]
    يـــه طـــور حــــرف ميــــزني انــــگار زنـــــــدگي 4 تا قانـــــونه
    هـــــر كي كلاس تورو بياد زنـــــدگي واسش آســـــــونه
    آدم معــــــمولي بس كن تو هيچي بيشتر نـمـيـــدوني
    هر چي تو اون كلاسا ميگي جز تو كتابا نميخوني

    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]
    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]
    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]
    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]
    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]
    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]

  9. #36
    کاربر فعال

    تاریخ عضویت
    17-06-2011
    نوشته ها
    2,766
    محل سکونت
    هیچ جا ...
    سایر رشته ها
    ارشد
    سپاس
    19,160
    11,836 سپاس در 3,464 پست
    امتياز:12034
    امتیاز امتیاز امتیاز امتیاز
    امتیاز

    پیش فرض

    نقل قول نوشته اصلی توسط shadmehrbaz نمایش پست ها
    دوزله




    سازی است از خانواده آلات موسیقی بادی . چنانکه از نامش پیداست ، دو استوانه است که به یکدیگر جفت یا متصل کرده اند و به همین سبب آن را جفته می نامند .

    این ساز متشکل است از دو لوله ی مسی(وگاه نئی- یا از جنس پر((دال))یا استخوان قلم مرغان دیگر) که به توازی به هم الصاق شده یا بر هم بسته و محکم شده است.هر یک از لوله ها دارای قمیشی یک زبانه ای و مستقل از دیگری است.در طول هر لوله شش سوراخ تعبیه شده-به طوری که سوراخ ها همواره در کنار هم قرار می گیرند.انتهای تحتانی لوله ها-مانند تمام سازهای بادی که تا کنون دیده ایم باز است.دوزله به طول های مختلف ساخته می شود.(کوچک ترین آن-نوع ساخته شده در شهر به طول ۲۲ سانتی متر و قطر حدود ۲ سانتی متر است).

    وسعت ساز حدود دو اکتاو است که-بسته به بزرگی و کوچکی ساز در میدان صدائی متفاوت قرار می گیرد.

    دوزله-سازی است محلی و از انواع ((بادی های یک زبانه ای))است.در بعضی نقاط ایران-این ساز را ((جفته)) یا ((جفتی)) می نامند.
    دارای اسامی مختلف از قبیل دونی، جفتی، جفته و قُمشه است. دونای دارای سابقه بسیار قدیمی است و فارابی این ساز را مزمارالمثنی یا مزدوج می نامد و بعضی از قدما آن را دو آهنگ می گفتند.
    دوزله را در بیشتر نقاط ایران می نوازند و دارای دو قسمت است:
    ۱) زبانه‌ها
    ۲) لوله های صوتی
    ۱)زبانه‌ها
    ، که یک جفت هستند و جنسشان از نی است. این زبانه از نی باریکی ساخته می شود که قسمتی از روی آن را برش داده ، به طوری که از خود نی جدا نشود و آن را نازک می کنند و موقع نواختن، نوازنده آن را با آب دهان خیس می‌نماید. اندازه این دو زبانه حدوداً سه تا چهار سانتیمتر است. برای هم صدا بودن آن، قسمت نازک یا برشی را که قبلاً ذکر شده ، با انگشت از جا بلند می کنند تا وقتی که هم صدا گردند.
    ۲) لوله های صوتی
    ، که محل سوراخ‌هاست و از استخوان یا نی است (یا از جنس پر دال (پرنده ای از جنس و شبیه عقاب)) که به وسیله روده یا نخ یا نوارهای پلاستیکی یا زردپی گوسفند «کیسک» به هم متصل می شوند. روی این استوانه ها، پنج، شش، و یا هفت جفت سوراخ می باشد. طرز سوراخ کردن این ساز و کلاً سازهای بادی چوبی به این طریق است که میله ای به قطر سوراخ‌ها انتخاب می‌کنند و پس از داغ کردن آن به وسیله آتش ، آن را در محل‌های دلخواه و انتخاب شده فرو می برند.
    طول دوزله را دقیقاً نمی توان تعیین نمود. چون در هر منطقه اندازه خاصی دارد و تعداد سوراخها نیز فرق می‌کند ولی حدوداً می توان گفت بین هیجده تا بیست و دو سانتیمتر است.
    وسعت صدای این ساز تقریباً یک اکتاو است و در آنهایی که سوراخ بیشتری دارند، یک تا یک و نیم پرده بعدی را هم نوازندگان چیره دست و خبره می توانند اخذ نمایند.
    این ساز جزو سازهای محلی محسوب می گردد و صدای آن شبیه به نی انبان، ولی درخشان تر و واضح‌تر از آن است و در مراسم جشن و سرور از آن استفاده می شود.
    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]



    چیز جالبی ایست، شاید یکی برای خودمان خریدیم
    2 سپاس captain, shadmehrbaz

  10. #37

    تاریخ عضویت
    05-12-2009
    نوشته ها
    5,327
    محل سکونت
    ı̴̴̡ ̡̡͡|̲̲̲͡͡͡ ̲▫̲͡ ̲̲̲͡͡π̲̲͡͡ ̲̲͡▫̲̲͡͡ ̲|̡̡̡ ̡ ̴̡ı̴
    مهندسی مواد و متالورژی
    Ceramic
    امتياز طلايي
    12
    سپاس
    18,751
    21,816 سپاس در 4,905 پست
    امتياز:24012
    امتیاز امتیاز امتیاز امتیاز
    امتیاز

    پیش فرض

    نی انبان




    نی انبان یا bag pipe یکی از قدیمیترین سازهایی است که در کشورهای زیادی آنرا به عنوان ساز اصیل می‌شناسند ولی شکل ظاهری آن مقداری با هم تفاوت دارد. در زمان‌های قدیم مردمی که از جایی به جای دیگر می‌رفتند، این ساز را نیز با خود جابه جا می‌کردند وبا تغییر دادن شکل ظاهری آن، آن ساز را در منطقهٔ جدید مورد استفاده قرار می‌دادند و پس از مدتی جز سازهای سنتی آن منطقه در می‌آمد.

    این ساز کمی بزرگتر از دوزله معمولی (و گاه با هفت سوراخ) است که انتهای قمیش دار آن به کیسه ای به نام «انبان» الصاق و دقیقاً «هواگیری» شده است که از این نقطه الصاق هوا خارج و داخل نشود، در نزدیکی محل الصاق دوزله لوله دیگری به طول نامعین خارج شده (محل خروج این لوله نیز به دقت هواگیری شده) که نوازنده آن را به دهام می گذارد و از این طریق کیسه را پر باد می کند و در نتیجه فشاربازو آرنج بر روی کیسه که هنگام نواختن آن را زیر بغل گرفته است؛ هوا را به داخل لوله دوزله می فرستند و با انگشتان خود سوراخها را باز و بسته می کند.

    نی انبان سازی بادی است که در ساده ترین شکل خود از قسمتهای زیر تشکیل شده است:
    ۱- Blow Pipe یا لوله دمیدنی : كه به آن مــمه نيز مي‌گويند، قطعه‌اي كوتاه از يك لوله است كه سر دوم آن در مشك قرار دارد و توسط يك تكه پلاستيك مهار شده است
    ۲- Chanter یا لوله صوتی : از دو ني ، دو پيكك (نوعي قميش)، موم و پنبه تشكيل شده است.
    ۳- Bag یا انبان یا مشک : خود مشك از پوست بز انتخاب مي‌شود كه معمولاً پس از زدودن موها از روي پوست و همين‌طور خارج كردن رطوبت اضافه، آن را در حنا مي‌گذارند و پس از خشك شدن آن را با روغن كنجد نرم مي‌كنند.



    نی انبان از سازهاي ملوديك بوشهري میباشد كه در بوشهر نيز ساخته مي‌شود انواع مختلف اين ساز را انگليسي‌زبانها به Bag pipe مي‌شناسند. هرچند كه قدمت ني جفتي در شهر بوشهر از ني‌انبان بيشتر است، اما به جز مناطق و شهرهاي اطراف همچون دشتستان، در گذشته بوشهر نيز سابقه استفاده اين ساز نيز وجود داشته است. از جمله نوازندگان اين ساز مرحوم ميرغلوم بوده كه ساز او نيز 5 جفت سوراخ بيشتر نداشته با وجود اينكه به جز در تكنيك نوازندگي تفاوتهايي در حالتها، كششها، آريه‌ها و فواصل صوتي نيز وجود داشت رفته رفته ني‌انبان به جاي ني جفتي جايگزين شد و فرمهاي موسيقييايي ني جفتي نيز توسط ني‌انبان به اجرا درآمد. هرچند ني‌انبان در حال حاضر تقريباً به‌طور كامل جاي ني جفتي را گرفته ولي ني‌انبان در اطراف بوشهر سابقه‌اي ديرينه دارد؛ ازجمله مناطقي كه از گذشته‌هاي دور اين ساز را مي‌نواختند مي‌توان به برازجان اشاره داشت مردم اين ناحيه كه غالباً دامپرور و كشاورزند اين ساز را به گونه‌اي ديگر مي‌نوازند، مشك را بر دوش خود گذاشته و يكسره در آن مي‌دمند (همچون نوازندگي سرنا و يا ني جفتي).

    نی انبان ابتدا در ایران (بوشهر) اختراع شد و سپس توسط رومی ها به اسکاتلند برده شد ، در شکل زیر اجزای تشکیل دهنده ی نوع اسکاتلندی این ساز را مشاهده میکنید.

    يـــه طـــور حــــرف ميــــزني انــــگار زنـــــــدگي 4 تا قانـــــونه
    هـــــر كي كلاس تورو بياد زنـــــدگي واسش آســـــــونه
    آدم معــــــمولي بس كن تو هيچي بيشتر نـمـيـــدوني
    هر چي تو اون كلاسا ميگي جز تو كتابا نميخوني

    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]
    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]
    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]
    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]
    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]
    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]
    3 سپاس captain, FrnzT, Hossein.B

  11. #38

    تاریخ عضویت
    05-12-2009
    نوشته ها
    5,327
    محل سکونت
    ı̴̴̡ ̡̡͡|̲̲̲͡͡͡ ̲▫̲͡ ̲̲̲͡͡π̲̲͡͡ ̲̲͡▫̲̲͡͡ ̲|̡̡̡ ̡ ̴̡ı̴
    مهندسی مواد و متالورژی
    Ceramic
    امتياز طلايي
    12
    سپاس
    18,751
    21,816 سپاس در 4,905 پست
    امتياز:24012
    امتیاز امتیاز امتیاز امتیاز
    امتیاز

    پیش فرض

    بالابان (نرمه نای ، دودوک)




    بالابان نامي است که آذري ها به اين ساز اطلاق کرده اند در زبان ارمني، دودوک خوانده مي شود و در مناطق کردنشين ايران به نام نرمه ناي مي شناسند. اين تفاوت نام البته در صدادهي و شخصيت موسيقايي ساز هم خود را نشان مي دهد. يعني علي رغم شباهت ظاهري هر سه نوع، به راحتي مي توان نواي دودوک ارمني را با صداي بالابان آذري و نرمه ناي کردي تشخيص داد.
    بالابان‌ ، ساز بادي‌ چوبى‌ دو زبانه‌ به‌ شكل‌ استوانه‌ و از خانوادة ناي‌ و سُرنا میباشد.
    اختلاف‌ در اندازة تنه‌ و شمار سوراخهاي‌ بالابان‌ و بى‌زبانه‌ يا يك‌ زبانه‌ و دو زبانه‌ بودن‌ آن‌، اگر ناشى‌ از اشتباه‌ نويسندگان‌ در شناخت‌ بالابان‌ نباشد، به‌ تنوع‌ ساخت‌ و بزرگ‌ و كوچك‌ بودن‌ اين‌ ساز در حوزه‌هاي‌ جغرافيايى‌ - فرهنگى‌ گوناگون‌ و شيوه ساختن‌ آن‌ به‌ شكل‌ نى‌ يا سرنا مربوط مى‌شود .

    به‌ طور كلى‌، ساختمان‌ اين‌ ساز از چند بخش‌ تشكيل‌ يافته‌ است‌:
    نخست‌، تنه استوانه‌اي‌ يا لوله‌اي‌ شكل‌ ساز كه‌ آن‌ را از چوبى‌ سخت‌ مانند چوب‌ توت‌، گردو ، شمشاد يا خيزران‌ و به‌ طول‌ 30 تا 40 سانتى‌متر و قطر 5/1 سانتى‌متر مى‌سازند در روي لوله هفت سوراخ در جلو و يك سوراخ در عقب تعبيه شده است.
    دوم‌، زبانه ساز كه‌ دو تيغه‌ يا دو لبه‌ و از نى‌ است‌ و از اين‌ رو به‌ نى‌ و قَميش‌ (يا قاميش‌، لفظى‌ تركى‌ به‌ معناي‌ نى‌) شهرت‌ دارد
    سوم‌، پوكه فلزي‌ استوانه‌اي‌ شكل‌ كوچكى‌ كه‌ يك‌ سرش‌ با خَرَك‌ به‌ زبانه‌ و سر ديگرش‌ به‌ تنه ساز مى‌پيوندد .
    پيشينه‌:
    بنابر اسناد و مدارك‌ در دسترس‌، نوعى‌ ساز بادی از خانواده نى‌ و سرنا دست‌كم‌ از سده‌هاي‌ نخستين‌ دوره اسلامى‌ در ايران‌ شناخته‌ شده‌ بوده‌ و در ميان‌ مردم‌ بخشهايى‌ از اين‌ سرزمين‌ به‌ كار مى‌رفته‌ است‌.
    در «لغت‌ آذربايجانى‌ - روسى‌»، بالابان‌ به‌ معناي‌ ساز بادي‌ نه‌ چندان‌ بزرگ‌ و شبيه‌ زُرنا (= سرنا) ، در دائرةالمعارف‌ موسيقى‌ تركى‌» بَلَبَن‌ يا ناي‌ِ بَلَبَن‌ با اشاره‌ به‌مطلب‌ جامع‌الالحان‌، نوشتةعبدالقادر مراغى‌ و «سازهاي‌ تركى‌» نوشتة فارمر، سازي‌ بادي‌ شبيه‌ زُرنا، و در «فرهنگ‌ موسيقى‌ تركى‌» بَلَبَن‌ ساز بادي‌ شبيه‌ ساز نيين‌ مِى‌ متداول‌ در ارزروم‌ ، تعريف‌ شده‌ است‌.

    در فرهنگها و دائرةالمعارفهاي‌ روسى‌ واژه بالابان‌ به‌ معناي‌ سازی بادی زبانه‌دار معمول‌ ميان‌ اقوام‌ قفقاز شمالى‌ و ايرانيان‌ آمده‌ است‌ .
    بالابان‌ به‌ عنوان‌ سازي‌ بادي‌ و بومى‌ در حوزه‌هاي‌ جغرافيايى‌ - فرهنگى‌ آذربايجان‌ شرقى‌، به‌ ويژه‌ تبريز، و كردستان‌ ايران‌ و برخى‌ جاهاي‌ ديگر به‌ كار مى‌رود و گروهى‌ از نوازندگان‌ اين‌ مناطق‌ بالابان‌ نوازند. در زبان‌ كردي‌ اين‌ ساز را «باله‌وان‌» ، و در شوشتري‌ نى‌ را «بَلَبون‌» (= بلبان‌) مى‌گويند .

    بالابان‌ به‌ عنوان‌ سازي‌ بادي‌ و بومى‌ در حوزه‌هاي‌ جغرافيايى‌ - فرهنگى‌ آذربايجان‌ شرقى‌، به‌ ويژه‌ تبريز، و كردستان‌ ايران‌ و برخى‌ جاهاي‌ ديگر به‌ كار مى‌رود و گروهى‌ از نوازندگان‌ اين‌ مناطق‌ بالابان‌ نوازند. در زبان‌ كردي‌ اين‌ ساز را «باله‌وان‌» ، و در شوشتري‌ نى‌ را «بَلَبون‌» (= بلبان‌) مى‌گويند .


    يـــه طـــور حــــرف ميــــزني انــــگار زنـــــــدگي 4 تا قانـــــونه
    هـــــر كي كلاس تورو بياد زنـــــدگي واسش آســـــــونه
    آدم معــــــمولي بس كن تو هيچي بيشتر نـمـيـــدوني
    هر چي تو اون كلاسا ميگي جز تو كتابا نميخوني

    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]
    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]
    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]
    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]
    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]
    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]

  12. #39

    تاریخ عضویت
    05-12-2009
    نوشته ها
    5,327
    محل سکونت
    ı̴̴̡ ̡̡͡|̲̲̲͡͡͡ ̲▫̲͡ ̲̲̲͡͡π̲̲͡͡ ̲̲͡▫̲̲͡͡ ̲|̡̡̡ ̡ ̴̡ı̴
    مهندسی مواد و متالورژی
    Ceramic
    امتياز طلايي
    12
    سپاس
    18,751
    21,816 سپاس در 4,905 پست
    امتياز:24012
    امتیاز امتیاز امتیاز امتیاز
    امتیاز

    پیش فرض

    شمشال




    شِــمشال سازی است از خانوادهً آلات موسیقی بادی، از ردهً نای. نواختن این نی در کردستان ایران بسیار متداول است.
    ساختمان آن تشکیل می شود از یک استوانهً فلزی که دارای شش سوراخ در رو و یک سوراخ در پشت است. این ساز از لحاظ نوع صدا و وسعت در زمره سازهای بم با طنین خاص خود است و بیشتر مورد استفاده در حوزه درویشان است. گاه اوقات در مراسم مذهبی نیز در تکیه ها از آن برای همراهی ذکر و یا مناقب خوانی استفاده می کنند.
    شمشال از ني ساخته ميشود و در جا هايي كه به ني دسترسي ندارند از آلياژ برنج و ساير فلزات استفاده ميشود در گذشته نيز از استخوان بال عقاب ساخته ميشده است .

    طرز ساختن : ابتدا چهل الي پنجاه سانت را بريده و داخل ان شير ريخته و بعد از جذب شير داخل آن را روي لانه مورچه اي گذاشته تا محتويات داخل آن را كاملا بخورند و پوسته ي بسيار سبك و نازكي از آن باقي بماند.براي زيبايي و استحكام ني تكه چوب تری از جنس آلبالوي وحشي را تهيه میکنند پوست انرا بصورت حلقه هايي به اندازه هايي مساوي در مياوردند و حلقه ها را به تناسب سليقه ي خود به فاصله ها مورد نظر بر ني سوار میکنند و بدين صورت شمشال را زیباسازی میکنند و استحكام ان چند برابر ميشد سپس از چهار سانتیمتر مانده به انتهاي ني به قطر نيم سانت تعداد6الي7 سوراخ به فاصله هاي 3 سانت از هم تعبيه ميکنند .
    يـــه طـــور حــــرف ميــــزني انــــگار زنـــــــدگي 4 تا قانـــــونه
    هـــــر كي كلاس تورو بياد زنـــــدگي واسش آســـــــونه
    آدم معــــــمولي بس كن تو هيچي بيشتر نـمـيـــدوني
    هر چي تو اون كلاسا ميگي جز تو كتابا نميخوني

    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]
    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]
    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]
    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]
    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]
    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]

  13. #40

    تاریخ عضویت
    05-12-2009
    نوشته ها
    5,327
    محل سکونت
    ı̴̴̡ ̡̡͡|̲̲̲͡͡͡ ̲▫̲͡ ̲̲̲͡͡π̲̲͡͡ ̲̲͡▫̲̲͡͡ ̲|̡̡̡ ̡ ̴̡ı̴
    مهندسی مواد و متالورژی
    Ceramic
    امتياز طلايي
    12
    سپاس
    18,751
    21,816 سپاس در 4,905 پست
    امتياز:24012
    امتیاز امتیاز امتیاز امتیاز
    امتیاز

    پیش فرض

    تمبک زورخانه ای



    تنبک زورخانه ای از گل پخته ساخته میشود و ارتفاع آن 45 سانت و قطر دهانه ی پوستی آن 48 سانت میباشد. در گذشته برای ساخت پوستی این ساز از پوست گوسفند یا اهو استفاده می کردند ولی امروزه از پوست بز بهره می جویند.تنبک زورخانه ای از عمده ترین ارکان ورزشهای باستانی به شمار رفته و قویترین عامل شور و هیجان ورزشکاران سنتی میباشد.در زورخانه مرشد با خواندن اشعار حماسی و تغزلی و عرفانی و همراهی آن با تنبک شور و هیجان خاص در ورزشکاران بر انگیخته و فضای زورخانه را لبریز از عطر معنویت میسازد.

    تنبک زورخانه ای از بقیه تنبکها بزرگتر میباشد همچنین تنبک زورخانه در قیاس با سایر تنبک ها در اجرای موسیقی دستگاهی، دهانه باز تری دارد و نفیر آن نیز کوتاه تر و گلوی اتصال نفیر با بدنه اصلی ،تنگ تر است.

    اهمیت تنبک در بین سازهای کوبه ای به آن جهت میباشد که ساختمان ان بگونه ای است که نوازنده از میدان وسیعی برای نوازندگی برخوردار میباشد.
    امروزه تنبک سفالی زورخانه را بیشتر در کارگاههای سفالگری یزد ، همدان و اصفهان می سازند . ساخت تنبک سفالی زورخانه در این مناطق ،با فهرستی که از پهلوانان سرشناس ایران از سده هفتم هجری تا کنون وجود دارد ،قرابت مکانی پیدا کرده است ؛نام پهلوانانی همچون پهلوان فیله همدانی ؛سده هفتم هجری ، پهلوان نداقی عراقی اصفهانی؛ سده دهم ،پهلوان کبیر اصفهانی؛سده دوازده ،پهلوان عسگر یزدی ؛ سده سیزدهم ،پهلوان ابراهیم یزدی ، پهلوان علی میرزای همدانی و ... می تواند نشانی از رواج بیشتر سنت زورخانه در این مناطق باشد. 3
    در مجموع مبنای اصلی تمام حرکات ورزشی در زورخانه ،از سرنوازی تا سنگ گرفتن ، شنا ،میل گرفتن ،میل بازی ، چرخ ، کباده و ... ریتم های اجرا شده توسط تنبک است.ریتم های رایج در اجرای ضرب زورخانه و در همزاهی با حرکات ورزشی عمدتا عبارتد از:4/2، 4/3، 4/4،4/6، 8/6 ،و...
    از نوازندگان شاخص تنبک زورخانه ای میتوان به «فرامرز نجفی تهرانی» اشاره کرد.
    يـــه طـــور حــــرف ميــــزني انــــگار زنـــــــدگي 4 تا قانـــــونه
    هـــــر كي كلاس تورو بياد زنـــــدگي واسش آســـــــونه
    آدم معــــــمولي بس كن تو هيچي بيشتر نـمـيـــدوني
    هر چي تو اون كلاسا ميگي جز تو كتابا نميخوني

    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]
    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]
    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]
    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]
    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]
    [فقط کاربران عضو شده قادر به مشاهده لینک ها می باشند. برای ثبت نام کلیک کنید]

صفحه 4 از 6 نخستنخست 123456 آخرینآخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

Bookmarks

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
صفحه اصلی سایت|تالار گفتگوی نواندیشان|فنی و مهندسی|علوم انسانی و علوم پایه|فرهنگ و هنر|مراکز علمی|آپلودسنتر|فروشگاه نواندیشان