سرويسهای بهداشتی و حمام

 

سرويس های بهداشتی يکی از مهمترين فضاهای کاربردی در معماری داخلی و معماری محسوب می شوند.چگونگی قرار گيری سرويس ها در پلان و ارتباط آن با فضای ديگر بسيار حائز اهميت است. درساختمانهای مسکونی جدا بودن سرويس خصوصی خانواده ار سرويس مهمان امری مهم به شمار می آيد.
با توجه به محدود بودن اين فضا و مواردی که در آن مورد استفاده قرار می گيرند(مثل وان، زير دوشی، توالت،روشويی و عناصر تزئينی)چگونگی قرار دادن آن ها با شکلی اصولی به بهينه بودن اين فضا کمک می کند.در درک کردن اين فضا پيروی از سبک انتخابی بايد مورد توجه قرار گيرد و يک طراحی اصولی و زيبا مستلزم هماهنگی بين کف پوش، ديوار پوش، روشويی، دستشويی، وان يا زير دوشی، شير آلات و وسائل تزئينی در اين محيط است.

از اصولی که بايد در طراحی سرويس های بهداشتی رعايت کرد می توان به موارد زير اشاره کرد:
-عايق رطوبت بودن کف پوش، ديوار پوش و سقف
-در صورت وجود سقف کاذب، عايق بودن آن
-اولويت دسترسی به روشويی
-در معرض ديد نبودن توالت هنگام باز شدن درب

محل استقرار سرويس ها
مناسب ترين محل استقرار حمام، نزديک به اتاق خواب و توالت است.البته اگر با خود حمام ادغام نشده باشد.اگر چه دوش ها فضای کمی دارند اما افراد جوان تر آن را ترجيح می دهند، همان طور که حمام ها معمولاً برای افراد مسن مناسب ترند.

اگر خانه ها دارای اتاقی برای لباسشوي نباشند و يک آشپزخانه کوچک باشد،فضای حمام می تواند محلی مناسب برای نصب ماشين لباسشويی باشد.حمام ها با توالت، فضا های کاملی هستند که با تجهيزات لازم نيازهای بهداشتی ساکنان را رفع می کنند.به هر حال، طرح ايده آل اين است که دو فضای جدا گانه قابل قفل کردن برای حمام و توالت در خانه وجود داشته باشد و اين طرح برای ساکنان بيشتر از پنج نفر لازم است.
يک حمام با توالت سر خود می تواند به طور مستقيم از اتاق خواب ها قابل دسترسی باشد.همان طور که توالت ديگر می تواند از راهرو قابل دسترسی باشد.وان حمام يا زير دوشی به علاوۀ دستشويی در توالت نصب خواهد شد.برای مقرون به صرفه بودن و دلايل تکنيکی، حمام، توالت و آشپزخانه بايد به شکلی طراحی شود که يک سرويس داکت مشترک داشته باشد.

در خانه های چند طبقه، چيدمان به نوعی است که ديوارهای عبور لوله ها ، برای حمام و توالت به طور مستقیم بالای هم قرار گرفته تا هزینه نصب وعایق بندی صدا را به حداقل برساند با این حال ، حمام های کنار هم در دو آپارتمان متفاوت ، نباید به یک سیستم تخلیه متصل شود.
حمام و توالت باید سمت شمال قرار بگیرند ، و حدالامکان به طور عادی با نور طبیعی روشن وتهویه شوند. برای اتاق های داخلی حداقل چهار تعویض هوا در ساعت مورد نیاز است. درجه حرارت 22 تا 24 درجه سانتی گراد ، برای حمام ایجاد آسایش می نماید و درجه حرارت 20 درجه برای توالت ها مناسب خواهد بود. این مقدار، از ساختمان های دفتری ، که 15 تا 17 درجه ، در حالت عادی دارند بیشتر است ، حمام ها به خصوص در معرض رطوبت هستند بنا بر این درز گیری مناسبب باید اعمال شود. سطوح حمام ها به دلیل رطوبت بالا باید به آسانی قابل نظافت بوده ، پوشش دیوار و سقف باید در برابر این نوع شرایط مقاوم باشد.
برای پوشش کف لازم است که از پوشش های غیر لغزنده استفاده شود.


درباره نویسنده

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *