رفتن به مطلب
Mohammad Aref

تاثیر غذاهای بومی بر آشنایی با منظر فرهنگی؛ شناخت خوراک بومی روستای درک

پست های پیشنهاد شده

بیان مساله

بخشی از هر سفر، ماجراجویی درباره غذای آن منطقه است. غذاها علاوه بر آنکه ما را با شرایط اقلیمی و جغرافیایی و منظر طبیعی منطقه آشنا می کنند، معرف منظر فرهنگی مردم بومی آن مکان نیز هستند. منطقه درک و استان سیستان و بلوچستان به دلیل شرایط اقلیمی خاص و در پی خشکسالی های متعدد و کم توجهی، به یکی از استانهای محروم کشور تبدیل شده است. این مساله موجب محدودیت مواد غذایی در منطقه شده و به دلیل دور بودن از مراکز خرید، اقلام خوراکی بسیار محدودی در منطقه یافت می شود. با توجه به بومی بودن غذاهای روستا و طبخ آن توسط زنان روستا، تنوع غذایی برای گردشگران بسیار کم است و ممکن است با ذائقه آنان مطابقت نداشته باشد تا جایی که گاهی گردشگران ناچار به حمل مواد خوراکی و دیگر وسایل موردنیاز به همراه خود می شوند.

zkd6qlc2d52k5bof5.jpg

 

رشد اقتصادی منطقه از یک سو و اهمیت آشنایی گردشگران با خوراک محلی منطقه از سوی دیگر، بر اهمیت فرآیند تهیه و توزیع غذاهای محلی در منطقه تاکید می کند تا بتوان غذاهای محلی را متناسب با ذائقه گردشگران تهیه کرده و به حفظ فرهنگ مردم محلی نیز کمک کرد.

ugttz5bi8cp570ojr1j1.jpg

 

معرفی نمونه

هر شهر دارای نشانه ها و مشخصه هایی است که معرف آن شهر محسوب می شوند. صنایع دستی، اماکن گردشگری و غذاها از این جمله هستند. روستای درک، در فاصله ۱۷۰ کیلومتری چابهار، از روستاهای نسبتاً بکر و زیبای جنوب شرقی ایران است که به دلیل وجود دریا و فراوانی ماهی، تنوع غذایی بی نظیری در استفاده از ماهی دارد. یکی دیگر از عواملی که مردم منطقه تمایل زیادی به مصرف ماهی دارند، طبع سرد این غذاست که در هوای گرم منطقه، مناسب ترین گزینه محسوب می شود.

 

 

مردم هر گوشه از دنیا، بر اساس جغرافیا و فرهنگ نه تنها غذاهایی با رنگ، طعم و عطر متفاوت دارند، بلکه آداب و رسوم متفاوتی نیز در پذیرایی و خوردن غذا دارند و این امکان وجود دارد که مزه غذاهای دیگر مناطق برای آنان خوشایند به نظر نرسد. غذاهای روستای درک به دلیل استفاده از ادویه های خاص استان و برنج خارجی ممکن است با سلیقه گردشگران سازگار نباشد و در این میان همیشه عده زیادی از گردشگران مقدار زیادی کنسرو با خود به همراه می برند. در این پژوهش، اطلاعاتی از غذاهای بومی ارائه می شود که از طریق مصاحبه با زنان روستا به دست آمده است. غذاهای محلی روستا شامل کردوک، برنج هواری، خورشت ماهی، کچری، بریانی، منجلی، نان پرونی، ماش، مووش و سیبه ای است. همچنین غذا و شیرینیهای مخصوص عید نوروز شامل نان روغنی و چای شیری است.

 

xiwn363sqrdan8p8i.jpg

انواع نان های روغنی

 

wg2vpcubiby60ty8xtv6.jpg

چای شیری، نان روغنی، نان سبزیجات

 

9ehgu4dwuy1ig1hw0su.jpg

غذاهای محلی روستا

 

یافته ها

با بررسیهای میدانی شرایط غذایی موجود در این منطقه این نتیجه حاصل شد که با توجه به آب و هوای خشک منطقه و احتمال به پایان رسیدن آبهای زیرزمینی منطقه، کشت میوه هایی از قبیل موز و هندوانه که در منطقه رواج دارد از اشتباهات فاحش مردم بومی است. کشت این میوه ها موجب هدر رفت سفره های آب زیرزمینی شده و با توجه به صادرات این میوه ها به مناطق همسایه، آب موجود در منطقه را با خطر مواجه می کند.

4qjl0fn3yx3szs4e2w3i.jpg

 

به علاوه، با توجه به نوع برخود گردشگران با طعم های ناآشنا و مصاحبه با آنان در مورد غذاهای منطقه، می توان گفت مجموعه غذایی روستا با همه ذائقه ها سازگار نیست که بخشی از آن به دلیل عدم تنوع مواد غذایی و نحوه طبخ غذاهاست. تغییرات اندک در فرآیند تهیه غذا و بهبود کیفیت آنها به طوری که غذا همان غذای بومی باشد اما با تنوع و تغییرات جزئی، به گردشگران ارائه شود و همچنین تهیه غذاهایی که با اقبال بیشتری مواجه می شوند، می تواند پاسخی به این مساله باشد. با این وجود، تنها اتکا به غذاهای بومی برای گردشگران کافی نیست. در صورت کشت میوه های کم آب تر و حفظ سفره های آب زیرزمینی می توان کمک بزرگی به آینده این منطقه نمود و با حفظ عناصر هویتی منطقه از نابودی آن جلوگیری کرد.

 

نویسندگان: ماندانا رزمجویی، عارفه کرمیار

 

منبع: معمار منظر

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

برای ارسال دیدگاه یک حساب کاربری ایجاد کنید یا وارد حساب خود شوید

برای اینکه بتوانید دیدگاهی ارسال کنید نیاز دارید که کاربر سایت شوید

ایجاد یک حساب کاربری

برای حساب کاربری جدید در سایت ما ثبت نام کنید. عضویت خیلی ساده است !

ثبت نام یک حساب کاربری جدید

ورود به حساب کاربری

دارای حساب کاربری هستید؟ از اینجا وارد شوید

ورود به حساب کاربری

×